Obrona w sprawach narkotykowych — adwokat Warszawa
Sprawy narkotykowe wymagają precyzyjnej strategii obrony. Od ilości substancji i kwalifikacji prawnej zależy, czy sprawcy grozi grzywna (wypadek mniejszej wagi), kara kilku lat pozbawienia wolności czy — przy zbrodni — wieloletnie pozbawienie wolności.
Powiązane artykuły
Poznaj więcej na temat obrona w sprawach narkotykowych
Powiązane usługi
Inne sprawy z zakresu: prawo karne
Najczęściej zadawane pytania
Obrona w sprawach narkotykowych
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej zadają nasi klienci
Za posiadanie wbrew przepisom ustawy środków odurzających (w tym marihuany) lub substancji psychotropowych grozi kara pozbawienia wolności do lat 3 (art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Przy znacznej ilości kara wynosi od roku do lat 10, a w wypadku mniejszej wagi grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku (art. 62 ust. 2 i 3 u.p.n.). Skazując za czyn z art. 62 ust. 1 lub 2, sąd obowiązkowo orzeka też świadczenie pieniężne od 1 000 do 60 000 zł (art. 70 ust. 4a u.p.n.).
Postępowanie w sprawie o posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych można umorzyć, jeżeli były one w ilości nieznacznej i przeznaczone na własny użytek sprawcy (art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Dodatkowo orzeczenie kary musi być niecelowe ze względu na okoliczności czynu oraz stopień jego społecznej szkodliwości. Umorzenie jest możliwe nawet przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia. Nie dotyczy jednak posiadania znacznej ilości, bo art. 62a obejmuje tylko czyny z art. 62 ust. 1 lub 3 tej ustawy. Przepis ma charakter fakultatywny, więc spełnienie przesłanek nie oznacza automatycznego umorzenia (postanowienie SN z 11 czerwca 2024 r., IV KK 185/24).
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii nie określa nieznacznej ilości w gramach ani w porcjach. Wartości wagowe z wytycznych obowiązujących np. w Czechach nie zostały w Polsce przyjęte (postanowienie SN z 11 czerwca 2024 r., IV KK 185/24). W wyroku z 15 lutego 2022 r. (V KK 429/21) Sąd Najwyższy określił nieznaczną ilość jako odpowiadającą doraźnym potrzebom osoby uzależnionej, czyli jedną, najwyżej dwie porcje. Od oceny dokonanej w realiach konkretnej sprawy zależy, czy można rozważać umorzenie postępowania na podstawie art. 62a tej ustawy.
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii nie określa znacznej ilości w gramach. Według utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego znaczna jest ilość, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych (postanowienie z 23 września 2009 r., I KZP 10/09). Liczy się więc przede wszystkim liczba porcji, a nie sama waga — w wyroku z 15 lutego 2022 r. (V KK 429/21) Sąd Najwyższy wskazał, że za typową porcję przyjmuje się 1 g marihuany lub 0,1 g amfetaminy. Ocena zależy jednak zawsze od okoliczności konkretnej sprawy. Za posiadanie znacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych grozi kara pozbawienia wolności od roku do lat 10 (art. 62 ust. 2 u.p.n.).
Za udzielenie innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej, nawet nieodpłatnie, grozi kara pozbawienia wolności do lat 3 (art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Udzielanie małoletniemu albo w znacznych ilościach zagrożone jest karą od 6 miesięcy do lat 8 (art. 58 ust. 2 u.p.n.). Udzielanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej zagrożone jest karą od roku do lat 10, a małoletniemu — od 3 do 20 lat (art. 59 ust. 1 i 2 u.p.n.). W wypadku mniejszej wagi takiego czynu grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 2 (art. 59 ust. 3 u.p.n.). Przy skazaniu sąd obowiązkowo orzeka też świadczenie pieniężne od 1 000 do 60 000 zł (art. 70 ust. 4a u.p.n.).
