Prawo karne — adwokat Warszawa
Prawo karne wymaga szybkiej reakcji, znajomości procedury i precyzyjnej strategii obrony. Reprezentujemy klientów od pierwszych czynności po zatrzymaniu aż do prawomocnego zakończenia sprawy.
Powiązane artykuły
Poznaj więcej na temat prawo karne
Powiązane usługi
Sprawdź inne obszary, w których możemy Ci pomóc
Najczęściej zadawane pytania
Prawo karne
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej zadają nasi klienci
Zawiadomienie składa się na policji lub w prokuraturze — na piśmie albo ustnie do protokołu (art. 304 § 1 i art. 143 § 1 pkt 1 k.p.k.). Jako pokrzywdzony możesz zażądać potwierdzenia jego złożenia, zawierającego m.in. sygnaturę sprawy (art. 304b k.p.k.). Postanowienie o wszczęciu albo odmowie wszczęcia postępowania wydaje się niezwłocznie, a gdy trzeba sprawdzić fakty — najpóźniej w ciągu 30 dni (art. 305 § 1 i art. 307 § 1 k.p.k.). Jeżeli w ciągu 6 tygodni nie otrzymasz informacji o decyzji, możesz złożyć zażalenie do prokuratora nadrzędnego lub nadzorującego (art. 306 § 3 k.p.k.). Pomagamy przygotować zawiadomienie i reprezentujemy pokrzywdzonych w dalszym postępowaniu.
Tak. Podejrzanego na jego żądanie przesłuchuje się z udziałem ustanowionego obrońcy, choć niestawiennictwo obrońcy nie wstrzymuje przesłuchania (art. 301 k.p.k.). Podejrzany może też bez podawania powodów odmówić składania wyjaśnień lub odpowiedzi na poszczególne pytania (art. 175 § 1 k.p.k.). Świadek może ustanowić pełnomocnika, jeżeli wymagają tego jego interesy (art. 87 § 2 k.p.k.). W postępowaniu przygotowawczym prokurator może odmówić dopuszczenia takiego pełnomocnika, a zażalenie na tę odmowę rozpoznaje sąd rejonowy (art. 87 § 3 i 4 k.p.k.).
Tak. W nagłych sytuacjach, takich jak zatrzymanie, przeszukanie czy posiedzenie w przedmiocie tymczasowego aresztowania, można skorzystać z naszego pogotowia karnego — także w nocy i w weekendy. Dopóki podejrzany pozbawiony wolności sam nie ustanowi obrońcy, może to zrobić za niego inna osoba, np. ktoś z rodziny; podejrzanego niezwłocznie się o tym zawiadamia (art. 83 § 1 k.p.k.).
Obrońca jest obowiązkowy tylko w niektórych sprawach, m.in. gdy oskarżony nie ukończył 18 lat albo zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności (art. 79 § 1 k.p.k.). Oskarżony musi też mieć obrońcę w postępowaniu przed sądem okręgowym, jeżeli zarzucono mu zbrodnię (art. 80 k.p.k.). W pozostałych sprawach co do zasady sam decydujesz, czy ustanowić obrońcę. Obrońca może działać już w postępowaniu przygotowawczym: składać wnioski o dokonanie czynności śledztwa i na żądanie brać w nich udział (art. 315 § 1 i art. 317 § 1 k.p.k.). Pomagamy na każdym etapie — od postępowania przygotowawczego po apelację.
Przedawnienie karalności następuje co do zasady po 5–40 latach od popełnienia czynu, zależnie od zagrożenia karą (art. 101 § 1 k.k.). Występki zagrożone karą do 3 lat pozbawienia wolności lub łagodniejszą przedawniają się po 5 latach, powyżej 3 lat — po 10 latach, a powyżej 5 lat — po 15 latach. Zbrodnie przedawniają się po 20 latach, a zbrodnia zabójstwa — po 40 latach. Jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność ustaje dopiero 10 lat po jego upływie (art. 102 § 1 k.k.). Przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego przedawniają się po roku od dowiedzenia się o sprawcy, najpóźniej po 3 latach od czynu (art. 101 § 2 k.k.).
Zgodnie z art. 32 Kodeksu karnego karami są grzywna, ograniczenie wolności, pozbawienie wolności oraz dożywotnie pozbawienie wolności. Co do zasady grzywnę wymierza się w stawkach dziennych od 10 do 540, ograniczenie wolności trwa od miesiąca do 2 lat, a pozbawienie wolności — od miesiąca do 30 lat (art. 33 § 1, art. 34 § 1 i art. 37 k.k.). Obok kary sąd może orzec także środki karne wymienione w art. 39 Kodeksu karnego, w tym zakaz prowadzenia pojazdów albo świadczenie pieniężne.
