
Jazda po alkoholu — adwokat Warszawa
Zatrzymanie za jazdę po alkoholu to sytuacja, w której każda godzina ma znaczenie. Działania podjęte w pierwszych dniach mogą zadecydować o całym przebiegu postępowania.
Powiązane usługi
Inne sprawy z zakresu: prawo karne
Najczęściej zadawane pytania
Jazda po alkoholu
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej zadają nasi klienci
Za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (powyżej 0,5 promila) grozi kara pozbawienia wolności do lat 3 (art. 178a § 1 k.k.). Sąd obowiązkowo orzeka też zakaz prowadzenia pojazdów na co najmniej 3 lata oraz świadczenie pieniężne od 5 000 do 60 000 zł (art. 42 § 2 i art. 43a § 1 i 2 k.k.). Osobie wcześniej prawomocnie skazanej m.in. za jazdę w stanie nietrzeźwości albo prowadzącej w okresie zakazu orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo grozi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności (art. 178a § 4 k.k.). Sąd orzeka wtedy co do zasady dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych i świadczenie co najmniej 10 000 zł (art. 42 § 3 i art. 43a § 3 k.k.). Od 29 stycznia 2026 r. przy stężeniu co najmniej 1,5 promila sąd co do zasady orzeka też przepadek pojazdu (art. 44b § 1a k.k.).
Wykroczeniem jest prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu, czyli przy 0,2–0,5 promila we krwi lub 0,1–0,25 mg/dm³ w wydychanym powietrzu (art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń, art. 46 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi). Powyżej tych wartości zaczyna się stan nietrzeźwości, a jazda w nim jest przestępstwem z art. 178a § 1 Kodeksu karnego (art. 115 § 16 k.k.). Za wykroczenie grozi areszt albo grzywna od 2 500 do 30 000 zł oraz obowiązkowy zakaz prowadzenia pojazdów na 6 miesięcy do 3 lat (art. 24 § 1a, art. 87 § 3 i art. 29 § 1 k.w.). Skazanie za przestępstwo trafia do Krajowego Rejestru Karnego, a ukaranie za wykroczenie — tylko wtedy, gdy sąd wymierzy karę aresztu (art. 1 ust. 2 pkt 1 i 7 ustawy o KRK).
Od 29 stycznia 2026 r. sąd musi orzec przepadek pojazdu, jeżeli zawartość alkoholu wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi (0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu) albo prowadziła do takiego stężenia — chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami (art. 44b § 1a k.k.). Przy niższym stężeniu, przy jeździe pod wpływem środka odurzającego, a także przy samym prowadzeniu pojazdu mimo sądowego zakazu (art. 244 k.k.) przepadek jest fakultatywny (art. 44b § 1 k.k.). Jeżeli pojazd nie był wyłączną własnością sprawcy, przepadku się nie orzeka, lecz sąd orzeka nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa od 5 000 do 500 000 zł; gdy przepadek jest niemożliwy lub niecelowy (np. zbycie, utrata, zniszczenie pojazdu), sąd może taką nawiązkę orzec (art. 44b § 5 i 6 k.k.).
Przy skazaniu z art. 178a § 1 k.k. nie — sąd musi orzec zakaz prowadzenia pojazdów na co najmniej 3 lata (art. 42 § 2 k.k.). Obowiązek ten nie dotyczy warunkowego umorzenia postępowania: sąd może wtedy orzec zakaz, ale najwyżej na 2 lata (art. 67 § 3 k.k.). Na poczet zakazu zalicza się okres zatrzymania prawa jazdy (art. 63 § 4 k.k.). Po wykonaniu co najmniej połowy zakazu (przy dożywotnim — 10 lat) sąd może orzec, że dalszy zakaz obejmie tylko pojazdy bez blokady alkoholowej (art. 182a § 1 k.k.w.). Musi jednak uznać, że postawa, właściwości i warunki osobiste skazanego oraz jego zachowanie w czasie zakazu uzasadniają przekonanie, iż nie zagraża on bezpieczeństwu w komunikacji.
Tak, przy przestępstwie z art. 178a § 1 k.k. jest to prawnie możliwe. Grozi za nie kara do 3 lat pozbawienia wolności, a warunkowego umorzenia nie stosuje się dopiero przy zagrożeniu powyżej 5 lat (art. 66 § 2 k.k.). Sąd musi jednak uznać m.in., że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a sprawca nie był karany za przestępstwo umyślne (art. 66 § 1 k.k.). Umarzając warunkowo postępowanie, sąd nie musi orzekać zakazu prowadzenia pojazdów ani świadczenia pieniężnego, a zakaz może orzec najwyżej na 2 lata (art. 67 § 3 k.k.). Dane o warunkowym umorzeniu pozostają w Krajowym Rejestrze Karnym przez okres próby i 6 miesięcy po nim (art. 14 ust. 1a ustawy o KRK).
Tak. Jeżeli m.in. przyznajesz się do winy, a okoliczności czynu nie budzą wątpliwości, prokurator może zamiast aktu oskarżenia skierować do sądu wniosek o wydanie wyroku skazującego z uzgodnioną z Tobą karą i środkami (art. 335 § 1 k.p.k.). Po wniesieniu aktu oskarżenia podobny wniosek możesz złożyć sam, najpóźniej do zakończenia pierwszego przesłuchania oskarżonych na rozprawie; potrzebna jest zgoda albo brak sprzeciwu prokuratora (art. 338a, art. 343a § 2 i art. 387 k.p.k.). Taki wyrok jest skazaniem, więc przy art. 178a § 1 k.k. co do zasady obejmuje obowiązkowy zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne (art. 42 § 2 i art. 43a § 2 k.k.). W apelacji nie można potem kwestionować ustaleń faktycznych ani wymiaru kary wynikających z porozumienia (art. 447 § 5 k.p.k.).








