Warunkowe umorzenie postępowania — adwokat Warszawa
Warunkowe umorzenie postępowania to instytucja Kodeksu karnego, dzięki której osoba niekarana za przestępstwo umyślne może zakończyć sprawę bez wyroku skazującego. Nie jest skazaniem i nie daje statusu osoby karanej — co ma kluczowe znaczenie dla zawodów regulowanych, zatrudnienia i reputacji.
Powiązane artykuły
Poznaj więcej na temat warunkowe umorzenie postępowania
Powiązane usługi
Inne sprawy z zakresu: prawo karne
Najczęściej zadawane pytania
Warunkowe umorzenie postępowania
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej zadają nasi klienci
Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości (art. 66 § 1 Kodeksu karnego, Dz.U.2025.0.383 t.j.). Sprawca musi być niekarany za przestępstwo umyślne. Jego postawa, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia muszą uzasadniać przypuszczenie, że pomimo umorzenia będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunki te muszą być spełnione łącznie, a warunkowego umorzenia nie stosuje się do przestępstw zagrożonych karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 k.k.).
Tak. Dane o prawomocnym warunkowym umorzeniu postępowania trafiają do Krajowego Rejestru Karnego (art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym). Usuwa się je po upływie 6 miesięcy od zakończenia okresu próby (art. 14 ust. 1a tej ustawy w zw. z art. 68 § 4 k.k.). Do tego czasu wpis widać w informacji z rejestru wydawanej na Twój wniosek, a pracodawca może go uzyskać, gdy przepisy ustawy wymagają m.in. niekaralności pracownika (art. 6 ust. 1 pkt 10 i art. 7 ust. 1 ustawy o KRK). Warunkowe umorzenie nie jest jednak skazaniem.
Zgodnie z art. 67 § 1 Kodeksu karnego warunkowe umorzenie następuje na okres próby wynoszący od roku do lat 3, biegnący od daty uprawomocnienia się orzeczenia. W tym czasie sprawca musi przestrzegać porządku prawnego i wypełniać obowiązki nałożone przez sąd, w szczególności naprawić szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu.
Sąd musi podjąć postępowanie, jeżeli sprawca w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które został prawomocnie skazany (art. 68 § 1 k.k.). Może je podjąć, gdy sprawca rażąco narusza porządek prawny, uchyla się od dozoru, nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków albo nie wykonuje ugody z pokrzywdzonym (art. 68 § 2 k.k.). Jeżeli takie okoliczności wystąpią po pisemnym upomnieniu przez sądowego kuratora zawodowego, sąd podejmuje postępowanie, chyba że przemawiają przeciwko temu szczególne względy (art. 68 § 2a k.k.). Postępowania nie można podjąć później niż 6 miesięcy po zakończeniu okresu próby (art. 68 § 4 k.k.). Po podjęciu sprawa wraca do merytorycznego rozpoznania i może zakończyć się wyrokiem skazującym.
Umorzenie postępowania kończy sprawę bez okresu próby i obowiązków, a co do zasady także bez wpisu do Krajowego Rejestru Karnego. Następuje m.in. wtedy, gdy czynu nie popełniono lub brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo jego społeczna szkodliwość jest znikoma (art. 17 § 1 pkt 1–3 Kodeksu postępowania karnego). Warunkowe umorzenie wymaga natomiast, by okoliczności czynu nie budziły wątpliwości, a wina i społeczna szkodliwość nie były znaczne (art. 66 § 1 k.k.). Wiąże się z okresem próby i obowiązkami, a dane o nim trafiają do KRK (art. 67 k.k. i art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy o KRK).
