Dokumenty spadkowe i drzewo genealogiczne rodziny na biurku — dziedziczenie ustawowe

Dziedziczenie ustawowe — kto dziedziczy, gdy nie ma testamentu?

Prawo cywilne • • Zaktualizowano:

Gdy zmarły nie zostawił testamentu, o tym, kto i w jakiej części odziedziczy majątek, decyduje Kodeks cywilny: najpierw dzieci i małżonek, potem małżonek z rodzicami i rodzeństwem, dalej dziadkowie i pasierbowie. Sprawdź kolejność i udziały.

Czym jest dziedziczenie ustawowe?

Dziedziczenie ustawowe to sposób nabycia spadku, który następuje z mocy samego prawa — niezależnie od woli zmarłego — gdy nie pozostawił on ważnego testamentu albo gdy osoby powołane do spadku z testamentu nie chcą lub nie mogą dziedziczyć. Dziedziczenie ustawowe może też dotyczyć tylko części spadku — np. gdy testament powołuje spadkobierców tylko do części majątku albo gdy jedna z kilku osób powołanych w testamencie nie chce lub nie może dziedziczyć (art. 926 § 3 k.c.).

Ustawa w sposób ścisły określa krąg osób uprawnionych do spadku oraz kolejność, w jakiej dziedziczą. Bliższa grupa spadkobierców wyłącza dalszą — dopiero brak osób z pierwszej grupy (albo odrzucenie przez nie spadku) otwiera drogę do dziedziczenia przez kolejną grupę krewnych.

Kolejność dziedziczenia w skrócie

  1. Dzieci i małżonek — w częściach równych, ale małżonek dostaje co najmniej 1/4 spadku; za dziecko, które zmarło wcześniej, dziedziczą jego dzieci (art. 931 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny, dalej: k.c.).
  2. Gdy nie ma dzieci ani wnuków — małżonek i rodzice: małżonek 1/2, każdy z rodziców po 1/4; za rodzica, który nie żyje, dziedziczy rodzeństwo spadkodawcy, a za zmarłe rodzeństwo — jego dzieci. Bez małżonka cały spadek przypada rodzicom (art. 932–933 k.c.).
  3. Gdy nie ma też małżonka, rodziców, rodzeństwa ani jego zstępnych — dziadkowie, a za zmarłych dziadków ich dzieci i wnuki (art. 934 k.c.).
  4. Pasierbowie, których żadne z rodziców nie żyje (art. 934(1) k.c.).
  5. Gmina ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a gdy nie da się go ustalić lub było za granicą — Skarb Państwa (art. 935 k.c.).

Zasady te stosuje się, gdy spadkodawca nie zostawił ważnego testamentu albo żadna z osób w nim powołanych nie chce lub nie może dziedziczyć (art. 926 § 2 k.c.).

Pierwsza grupa spadkobierców — dzieci i małżonek (art. 931 k.c.)

Zgodnie z art. 931 § 1 k.c.: w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Oznacza to, że jeśli spadkodawca pozostawił małżonka i np. troje dzieci, spadek dzieli się na cztery równe części — po jednej czwartej dla każdego z nich. Gdyby dzieci było więcej, udział małżonka i tak nie może spaść poniżej 1/4 — pozostałą część dzieli się równo między dzieci.

Zgodnie z art. 931 § 2 k.c., jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział, który by mu przypadał, przechodzi na jego własne dzieci (wnuki spadkodawcy) w częściach równych — zasadę tę stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych.

Druga grupa — małżonek, rodzice i rodzeństwo spadkodawcy (art. 932–933 k.c.)

Gdy spadkodawca nie pozostawił dzieci ani innych zstępnych, do głosu dochodzi druga grupa spadkobierców. Zgodnie z art. 932 § 1 k.c.: w braku zstępnych spadkodawcy powołani są do spadku z ustawy jego małżonek i rodzice.

Zgodnie z art. 932 § 2 k.c., udział każdego z rodziców dziedziczącego w zbiegu z małżonkiem spadkodawcy wynosi jedną czwartą całości spadku. Jeżeli ojcostwo rodzica nie zostało ustalone, udział matki dziedziczącej w zbiegu z małżonkiem spadkodawcy wynosi połowę spadku.

Jeśli spadkodawca nie miał małżonka, cały spadek — zgodnie z art. 932 § 3 k.c. — przypada rodzicom w częściach równych. Gdy jedno z rodziców nie dożyło otwarcia spadku, jego udział przypada rodzeństwu spadkodawcy w częściach równych (art. 932 § 4 k.c.). Jeżeli brat lub siostra spadkodawcy nie żyje, ich udział przechodzi na ich zstępnych, np. siostrzeńców i bratanków (art. 932 § 5 k.c.). Gdy zaś jedno z rodziców nie żyje, a spadkodawca nie miał rodzeństwa ani jego zstępnych, rodzic dziedziczący razem z małżonkiem spadkodawcy otrzymuje połowę spadku (art. 932 § 6 k.c.).

Odrębną sytuację reguluje art. 933 k.c., dotyczący zbiegu małżonka z rodzicami, rodzeństwem i zstępnymi rodzeństwa spadkodawcy. Zgodnie z art. 933 § 1 k.c., udział spadkowy małżonka wynosi wówczas połowę spadku. Zgodnie z art. 933 § 2 k.c., w braku zstępnych, rodziców, rodzeństwa i ich zstępnych, cały spadek przypada małżonkowi.

Dalsza kolejność: dziadkowie, pasierbowie, a na końcu gmina lub Skarb Państwa (art. 934–935 k.c.)

Jeżeli spadkodawca nie pozostawił zstępnych, małżonka, rodziców, rodzeństwa ani zstępnych rodzeństwa, cały spadek przypada w częściach równych dziadkom (art. 934 § 1 k.c.). Udział dziadka, który nie żyje, przechodzi na jego dzieci, czyli wujów i ciotki spadkodawcy, a gdy i oni nie żyją — na ich dzieci, czyli kuzynostwo spadkodawcy (art. 934 § 2 i § 2(1) k.c.); dopiero w braku dzieci i wnuków danego dziadka jego udział przypada pozostałym dziadkom (art. 934 § 3 k.c.). W braku małżonka i krewnych powołanych do dziedziczenia spadek przypada w częściach równych pasierbom — dzieciom małżonka spadkodawcy, jeżeli żadne z ich rodziców nie dożyło otwarcia spadku (art. 934(1) k.c.). Dopiero w ostateczności, w braku małżonka spadkodawcy, jego krewnych i dzieci małżonka spadkodawcy powołanych do dziedziczenia z ustawy, zgodnie z art. 935 k.c., spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy jako spadkobiercy ustawowemu. Jeżeli ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy w Rzeczypospolitej Polskiej nie da się ustalić albo znajdowało się ono za granicą, spadek przypada Skarbowi Państwa.

Warto podkreślić, że gmina i Skarb Państwa jako spadkobiercy ustawowi nie mogą odrzucić spadku — w przeciwieństwie do pozostałych spadkobierców, dla których przyjęcie lub odrzucenie spadku jest prawem, a nie obowiązkiem.

Kiedy małżonek lub krewny nie dziedziczy?

Krąg spadkobierców ustala się na dzień śmierci spadkodawcy. Z ustawy nie dziedziczą:

  • były małżonek po prawomocnym rozwodzie oraz małżonek pozostający w separacji (art. 935(1) k.c.),
  • małżonek wyłączony od dziedziczenia przez sąd — jeżeli spadkodawca wystąpił o rozwód lub separację z jego winy, a żądanie było uzasadnione; pozew mogą wnieść pozostali spadkobiercy ustawowi w ciągu 6 miesięcy od dowiedzenia się o otwarciu spadku, nie później niż rok od śmierci spadkodawcy (art. 940 k.c.),
  • osoba uznana przez sąd za niegodną dziedziczenia, np. za umyślne ciężkie przestępstwo przeciwko spadkodawcy albo uporczywe uchylanie się od alimentów lub od pieczy nad nim — traktuje się ją tak, jakby nie dożyła otwarcia spadku, więc np. za niegodne dziecko dziedziczą jego dzieci (art. 928 k.c.),
  • osoba, która spadek odrzuciła — z tym samym skutkiem (art. 1020 k.c.).

Dziedziczy natomiast dziecko poczęte w chwili śmierci spadkodawcy, jeżeli urodzi się żywe (art. 927 § 2 k.c.), a dziecko przysposobione — tak jak dziecko przysposabiającego (art. 936 § 1 k.c.). Jeżeli w rodzinie są dzieci z różnych związków, przysposobienie albo spór o wyłączenie małżonka, warto omówić sprawę z prawnikiem zajmującym się sprawami spadkowymi.

Kiedy warto skonsultować się z adwokatem?

Ustalenie kręgu spadkobierców bywa skomplikowane, zwłaszcza gdy w rodzinie występowały wcześniejsze zgony, rozwody czy dzieci z różnych związków. Warto skonsultować się z adwokatem, gdy:

  • nie ma pewności, kto wchodzi w krąg spadkobierców ustawowych,
  • istnieje spór między potencjalnymi spadkobiercami co do wysokości udziałów,
  • trzeba stwierdzić nabycie spadku, a potem przeprowadzić dział spadku między kilku spadkobierców,
  • spadek obejmuje długi i rozważane jest odrzucenie spadku,
  • pojawia się pytanie o zachowek dla osoby pominiętej w testamencie lub przy darowiznach.

Adwokat prowadzący sprawy spadkowe pomoże ustalić właściwą kolejność dziedziczenia, przygotować wniosek do sądu i reprezentować klienta w postępowaniu spadkowym. Sprawy te stanowią część szerszej praktyki z zakresu prawa cywilnego.

Podsumowanie

Dziedziczenie ustawowe stosuje się zawsze, gdy zmarły nie pozostawił ważnego testamentu. Ustawa przewiduje ścisłą kolejność dziedziczenia: w pierwszej kolejności dzieci i małżonek, w drugiej — małżonek, rodzice i rodzeństwo, dalej dziadkowie i pasierbowie, a w ostateczności — gmina lub Skarb Państwa. Kluczowe wnioski:

  • udział małżonka dziedziczącego z dziećmi nie może być mniejszy niż 1/4 spadku,
  • w braku zstępnych dziedziczy małżonek razem z rodzicami spadkodawcy, a w miejsce zmarłego rodzica — rodzeństwo,
  • gmina i Skarb Państwa dziedziczą dopiero w ostateczności i nie mogą odrzucić spadku,
  • ustalenie właściwego kręgu spadkobierców bywa skomplikowane i warto je zweryfikować z adwokatem.

Jeśli potrzebujesz pomocy w ustaleniu kręgu spadkobierców lub przeprowadzeniu postępowania spadkowego, zachęcamy do kontaktu z kancelarią adwokacką.

Najczęściej zadawane pytania

Tak — jeżeli małżeństwo trwało w chwili śmierci, małżonek dziedziczy razem z dziećmi, a jego udział nie może być mniejszy niż 1/4 spadku (art. 931 § 1 k.c.). Nie dziedziczy były małżonek po prawomocnym rozwodzie ani małżonek pozostający w separacji (art. 935(1) k.c.). Sąd może też wyłączyć małżonka od dziedziczenia, jeżeli spadkodawca wystąpił o rozwód lub separację z jego winy, a żądanie było uzasadnione (art. 940 k.c.).

Wtedy cały spadek dziedziczy rodzeństwo spadkodawcy, a za brata lub siostrę, którzy nie żyją — ich dzieci (art. 932 § 4–5 k.c.). Gdy nie ma rodzeństwa ani jego zstępnych, dziedziczą dziadkowie, a w miejsce zmarłych dziadków ich dzieci i wnuki (art. 934 k.c.), potem pasierbowie (art. 934(1) k.c.). Dopiero w ostateczności spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy albo Skarbowi Państwa (art. 935 k.c.).

Co do zasady tak — dzieci spadkodawcy dziedziczą w częściach równych razem z małżonkiem, którego udział nie może być mniejszy niż 1/4. Jeśli jedno z dzieci zmarło przed spadkodawcą, jego udział przechodzi na jego własne dzieci, czyli wnuki spadkodawcy.

Nie — jeśli spadkodawca pozostawił ważny testament obejmujący cały spadek, dziedziczenie ustawowe nie ma zastosowania. Wchodzi ono w grę dopiero, gdy nie ma testamentu, jest on nieważny albo obejmuje tylko część majątku.

Postanowieniem sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (opłata 100 zł) albo aktem poświadczenia dziedziczenia u notariusza. Notariusz sporządzi akt przy udziale wszystkich osób, które mogą być spadkobiercami, i tylko gdy nie ma wątpliwości co do spadkobierców i udziałów; zarejestrowany akt ma skutki prawomocnego postanowienia sądu (art. 95b, 95e i 95j Prawa o notariacie). Co do zasady nie da się tego zrobić przed upływem 6 miesięcy od śmierci, chyba że wszyscy znani spadkobiercy złożyli już oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku (art. 1026 k.c.).

Nie. Gdy zmarły nie miał dzieci ani wnuków, dziedziczą jego małżonek i rodzice (art. 932 § 1 k.c.). Rodzeństwo wchodzi do spadku tylko w miejsce rodzica, który nie dożył otwarcia spadku (art. 932 § 4 k.c.), a za zmarłe rodzeństwo dziedziczą jego dzieci (art. 932 § 5 k.c.).

Tylko wyjątkowo. Pasierbowie dziedziczą z ustawy dopiero wtedy, gdy spadkodawca nie zostawił małżonka ani krewnych powołanych do dziedziczenia, i tylko ci, których żadne z rodziców nie dożyło otwarcia spadku (art. 934(1) k.c.). W pozostałych sytuacjach pasierb może dziedziczyć tylko z testamentu.

POPRZEDNI ARTYKUŁKształcenie specjalne — orzeczenie i procedura krok po kroku
NASTĘPNY ARTYKUŁRekrutacja do szkół i przedszkoli — zasady i odwołanie od wyników