Prawo spadkowe — adwokat Warszawa

To postanowienie sądu, które potwierdza, kto jest spadkobiercą i w jakich udziałach (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, k.c.). Tę samą moc ma zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza (art. 95j § 1 Prawa o notariacie). Notariusz sporządzi go, jeżeli nie ma wątpliwości co do spadkobierców i ich udziałów, a w czynności biorą udział wszystkie osoby, które mogą wchodzić w rachubę jako spadkobiercy (art. 95b i 95e). Tylko jednym z tych dokumentów spadkobierca wykazuje swoje prawa wobec osób trzecich, np. banku (art. 1027 k.c.). Od 17 marca 2026 r. notariusz na żądanie spadkobiercy sam składa wniosek o wpis w księdze wieczystej (art. 95j § 2 Prawa o notariacie).

Zachowek przysługuje zstępnym (np. dzieciom, wnukom), małżonkowi i rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy (art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego, k.c.). Wynosi połowę wartości udziału spadkowego, który przypadałby uprawnionemu przy dziedziczeniu ustawowym, a dwie trzecie — gdy uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jest małoletnim zstępnym. Roszczenie o zapłatę przysługuje przeciwko spadkobiercy, jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego zachowku m.in. w postaci darowizny, powołania do spadku lub zapisu — np. został pominięty w testamencie (art. 991 § 2 k.c.). Roszczenie o zachowek przedawnia się co do zasady z upływem pięciu lat od ogłoszenia testamentu (art. 1007 § 1 k.c.).

Trzeba wykazać przed sądem nieważność testamentu, np. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, w której sąd z urzędu bada, kto jest spadkobiercą testamentowym (art. 670 § 1 k.p.c.). Testament jest nieważny m.in. przy naruszeniu formy, np. gdy testament własnoręczny nie został w całości napisany ręcznie i podpisany (art. 949 § 1 i art. 958 Kodeksu cywilnego, k.c.). Nieważny jest też testament — również notarialny — sporządzony w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, pod wpływem istotnego błędu lub groźby (art. 945 § 1 k.c.). Na te wady można się powołać w ciągu trzech lat od dowiedzenia się o nich, najpóźniej dziesięć lat od otwarcia spadku (art. 945 § 2 k.c.).

Sześć miesięcy od dnia, w którym dowiedziałeś się o tytule swojego powołania do spadku; ten sam termin dotyczy przyjęcia spadku (art. 1015 § 1 Kodeksu cywilnego, k.c.). Oświadczenie składa się przed notariuszem albo w sądzie rejonowym właściwym dla miejsca zamieszkania lub pobytu (art. 1018 § 3 k.c., art. 640 § 1 k.p.c.). Do zachowania terminu wystarczy złożyć przed jego upływem wniosek do sądu o odebranie oświadczenia (art. 1015 § 1¹ k.c.). W spadkach otwartych od 18 października 2015 r. brak oświadczenia w terminie oznacza przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza (art. 1015 § 2 k.c.), a w spadkach otwartych wcześniej — co do zasady przyjęcie proste.

Tak — długi zmarłego wchodzą w skład spadku i przechodzą na spadkobierców razem z majątkiem (art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego, k.c.). Przy przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca odpowiada za nie tylko do wartości stanu czynnego spadku ustalonego w wykazie albo spisie inwentarza, a przy przyjęciu prostym — bez ograniczenia (art. 1031 k.c.). Kto nie chce odpowiadać za długi w ogóle, może w ciągu sześciu miesięcy odrzucić spadek (art. 1015 § 1 k.c.); jest wtedy traktowany tak, jakby nie dożył otwarcia spadku (art. 1020 k.c.). Spadek przypada wówczas dalszym spadkobiercom, np. dzieciom odrzucającego (art. 931 § 2 k.c.), które także mogą go odrzucić.